با یاد و تمنای یاری از پروردگار و تمام اهل درستی و نیکی و حق و عدالت با عقاید و آیین های گوناگون 

پروردگار چقدر اسم داره ، یَهوه ، رب ، خدا ، خداوند و ...

مطلبی برگرفته از عقاید شخصی خداباور

نظراتی موجوده که دلیل اینکه در بسیاری مواقع حتی در یک جمله از کتاب های خدا از دو اسم استفاده میشه ، بیانِ منظوری خاصه ، به عنوان مثال یَهوه رو میشه به این معنی تعریف داشت ؛ مجموعه ای از آنچه از سوی خدا است ، نزدِ دیگری اعطا و در وجودش غالب میگردد پس خداوند را از طریق وجود وی درمیابیم . معمولاً خاصیت اینچونین اوضاعی بلوغ و رستگاری عمومیت مجموعه ای است .

خداوند ؛ آنچه که از سوی پروردگار ، همانند یهوه در وجود دیگری باشد و آنرا دریابیم ولی اگر شناخت یهوه پیچیده باشد ، شناخت خداوند آسان و مستقیم است ، معمولاً در مواقعی که قصد میشه شخصی حضور خدا رو به شکلی مستقیم در وجودی دریابه و اطمینان به جهت شناخت آن شخص خاص باشد از این واژه استفاده میشه .

خدا ( الله ) ؛ صفات و به اصطلاح اثر انگشتان وی رو میشه در وجود بسیاری موجودات دریافت از کهکشانها و ستارگان که آفریده تا انسان و حیوانات و گیاهان و مشاهده ی نظم ، برای خداباوران همواره به جهت شناخت یهوه و خداوند پرسش وجود دارد ، آیا مقصود از خداوند و یا یهوه آن است ؟ ولی واژه ی خدا ، بیانگر وحدانیت نسبت به خدا است .

پروردگار ( رَب ) ؛ خدا که خالق آسمانها و زمین و ستارگان و پروردگارُ عالم ها ، پرورش دهنده ، خلق کننده و گرداننده که به انسان نَفس اعطا داشته .

نکته ی مهم اینه که از مهمترین توصیه های خدا اینه که نسبت به صحت هر موضوعی بسیار اطمینان بیابید ، علم و دانش هرچه فراتر موجب تشخیص صحیح از ناصحیح است و حتی درباره ی یک آیه از کتاب خدا بسیاری نظرات گوناگون وجود داره چه برسه به اینکه فلان شخص واقعاً کلامی از سمته خدا داشته ؟! یادآور که هر کلام صحیح از سمته پروردگاره ، هر آنکه آنرا بگوید و اما تعریف ما از صحیح چیه ؟! مبانی ذهنیمون به جهت تشخیص صحیح و مناسب چیا هستند ؟ و باز هم علم و دانشِ فراوانتر ! و هر عمل صحیح از سمته پروردگار و گاهی که خیلی بخوایم نسبت به اندیشه و اعمالمون سخت بگیریم و اطمینان نداشته باشیم ، نباید فراموش کنیم ما شاید ندونیم چی از سمته اونه و صحیحه و یا نه ، ولی اون می‌دونه و آیا هوامونو نداره ؟!