با یاد و تمنای یاری از پروردگار و تمام اهل درستی و نیکی و حق و عدالت با عقاید و آیین های گوناگون 

اگر دیگران به الطافتون عادت کنند 

اگر دیگران به کارهایی که ما براشون انجام میدیم و انتظار و طلب پاداش نمی‌کنیم عادت بشه بعد از مدتی به عنوان یک وظیفه در میاد که اگر انجامش ندیم احتمال داره افرادی ازمون ناراحت بشن و یا حتی بخاطرش مجازات هم بشیم . هرگز مقصود این نیست که از یاری به دیگران منصرف بشیم بلکه یادآور میشم که یاری و کمک به دیگران بدون انتظار پاداش نشونه ی بزرگی یک فرده ولی سنجیدن و اینکه به زندگی خودمون هم بسیار اهمیت بدیم و کاری نکنیم که این قضاوت نسبت بهمون باشه که از روی بیکاری این الطاف رو انجام میدن و ارزش کارامون رو متوجه بشن بسیار مهمه و قطعاً مقصود این نیست که کارامون با تفاخر و منت باشه . 

به شخصی گفتند آیا مجاناً به دیگران لطف داری ؟ 

گفت نمیدونم ولی بنظرم پسندیده و نیکوست ، لحظه ای فکر کرد و گفت بسیاری مواقع وقتی به دیگران خوبی داشتم به خودم هم رسید . به اون شخص گفتند خیلی سپاسگزار باش چراکه این مفهوم بسیار مهم رو تو زندگی میدونی که اگر خوبی داشته باشی بهت خوبی میشه . مبادا با نیت خوب نسبت به دیگران مواجه ای داشته باشی که براشون مفید نباشه و مبادا زندگی خودت رو رها کنی و تعادل نداشته باشی .