با یاد و تمنای یاری از پروردگار و تمام اهل درستی و نیکی و حق و عدالت با عقاید و آیین های گوناگون 

یکی از دلایلی که بین انسانها و جوامع دوستی و اتحاد ایجاد نمیشه نگرشی ناصحیح

فردی رفت از یه درخت یه سیب کند با یه دارو مخلوط کرد داد به شخصی ، اون فرد سیب رو خورد به کامش شیرین اومد ، دارو رو خورد و براش تلخ بود ولی از قضا اونروز دچار مسمومیت شده بود ! شاید اون شخص درنگی پیش از خوردن سیب و دارو و شاید پس از خوردن اون سیب و دارو مسموم شده بود ولی به سیب و دارو ربطی نداشت ، با اینکه دیگه نه سیب خورد و نه دارو و از اون شخص منزجر بودو نفرت داشت ، چراکه فکر میکرد دلیل تمام ناراحتیا و مسمومیتش اون فردیه که بهش سیب شیرین و داروی تلخ داده ! اینجاست که میگن امان از حکمتای روزگار و امان از روزی که انسان دوست و دوستار خودش رو با بقیه و با دشمنش اشتباه بگیره .

گاهی اینطوریه و ما انسانها نسبت به دیگران دچار سوء میشیم و یا چون شخصی عضو فلان مجموعه و جریان باشه و اون مجموعه و جریان و یا کشور نامی نیکو نداشته ، همه ی اعضاء اون مجموعه رو یکی میدونیم . گاهی هم مجموعه هایی در گذشته اشتباهاتی در کنار خوبیهایی داشتند ولی نگاهمون بالکل نسبت به کلشون منفیه و میشه گفت سختر از اینکه جای دوست و دشمنمون رو اشتباه بگیریم اینه که افرادی می‌خوان صلح و اتحاد ایجاد کنند تا دیگه رنج و مشکلی نباشه رو دشمن خودمون فرض کنیم ! 

تفاوتی نداره و این مشکل و سوء تو زندگی شخصی و یا بین مجموعه های حرفه ای و حتی بین کشورها ایجاد بشه ، لازمه به جهتش تأمل بسیاری داشته باشیم و در کل هر گاه خواستیم دیگران رو قضاوت کنیم ، بدی و خوبیهاشون بشمریم و کنار هم قرار بدیم ! هرچند گاهی سخته ولی بنظرم این کاری درسته و البته که گاهی یک بدی از سوی جانبیه که صاحب ده ها خوبیه و این موجب میشه بالکل نسبت به اون جانب سخت دل و مثل کوهستانی یخ زده و دلسرد بود و این به اون جانب برمیگرده که اونقدر ارزش قائل باشه تا اون یک بدی رو هم رفع کُنه تا یخهای کوهستانِ یخ زده آب بشه و دوستیو آبادی تو زیبایی بهارِ اون کوهستان ایجاد بشه .

فراموش نکنیم که گاهی اینها فقط به خودمون مربوط و بر عهده ی شخص خودمون نیست و فقط خودمون رو مقصر ندونیم ! گاهی هم بالعکس که خودمون رو بدون اشتباه و خطا و دیگری رو مقصرِ مطلق میدونیم با اینکه در حقیقت اینطور نباشه و در کل « بعد از اینکه بتونیم قضاوتی صحیح و عمیق نسبت به موضوعات ، خودمون و دیگران داشته باشیم » ، ناخودآگاه اغلب این مشکل ها از پی مواجه های صحیحمون رفع میشه پس لازمه بسیار به اهمیت دانایی یادآور بشیم تا تفاوت سببِ سمی و سیب و دارویی که از سوی دوستی بوده رو متوجه بشیم .

چونانکه دریافتیم اوناییرو که دشمن می‌پنداشتیم ، دوستارمون بودن بنظرم نباید از بازگشت بهشون اجتناب کنیم و خوبه هرچی اوضاع سختر میشه به دیگران و خودمون یادآور بشیم که خوب نیست دلمون سخت باشه ، بخصوص درباره ی دوستاران خودمون . 

با امید دوستی ، اتحاد ، سلامتی و خوبی برای همه .