با یاد و تمنای یاری از پروردگار و تمام اهل درستی و نیکی و حق و عدالت با عقاید و آیین های گوناگون 

هوشمندی و مقایسه مبنای مهمِ ذهنیت ، مقیاس صحیح و نادرستِ موضوعات

انسان دائماً مسائل گوناگون رو با هم مقایسه می‌کنه و قطعاً از پی این اندیشه نتیجه و برداشتی حاصل میشه ، خیلی مواقع این مقایسات صحیحه و بسیاری مواقع این مقیاسها به نتیجه ای ناصحیح منتهی میشه . به عنوان مثال اگر فردی دَونده ی خوبیه ، پس فوتبالیست خوبی هم هست و یا اکثر افراد ورزشکار سَحر خیز هستند پس به جهت همکاری شغلی میتونن فعالیت خوبی داشته باشند و بسیاری موارد دیگر و بَدیهیه که وافراً دقت ، عمیق نگری و شناختی وسیعتر موجب اطمینان به جهت قضاوت صحیحتر میشه و هرچه موضوعات مهمتر باشه گویی ارزش بیشتری به جهت تأملی دقیق و بیشتر براشون قائل هستیم .

 

گاهی شیوه های مقیاس و طریق های اندیشمون بسیار متفاوت و پیچیده و حتی عجیب هستند و بالکل هوشمندیِ متکی بر تعقل مزیتی بسیار مهم برامون تلقی میشه ولی همواره احتمال خطا موجوده . در نظر بگیریم مبنی بر نوعی شیوه ی مقایسه و اندیشه مسائل رو تحلیل میکنیم که تابحال خطایی نداشته ! اینجا به دو نکته لازمه توجه کنیم ؛ شاید به خطا بودنِ نتایجی هنوز پی نبریم و بدتر اینکه مبنی بر استنباط هایی ناصحیح قضاوتمون رو ادامه داده باشیم ، نکته ی دیگه اینکه حتی اگر این طریق مقیاس و اندیشه و تحلیل مسائل گوناگون تابحال صحیح بوده ، دلیل نمیشه مطلقاً صحیح باشه . بنابراین مقصود منعِ هوشمندی نیست ولی نباید فراموش کنیم که حتی دانشِ حاصل شده از پی مشاهده ی مستندات و در موضوعات علمی اون شناختی که از پی تحقیق و پژوهش های دقیق حاصل میشه رو هم نمی‌تونیم مطلق بدون خطا بدونیم ! بنظرم تأکیدم به جهت اینکه به احتمال خطا بودن اندیشه توجه کنیم میتونه موجب بشه به بسیاری از طریق های مقیاس و اندیشیدنمون شَک کنیم ، با اینکه بسیاری از اونها صحیح هستند بنابراین یادآور میشوم که این مطلب به منظورِ اینکه از شیوه هایی صحیح تفکر ، کنکاشو قضاوت غافل بمونیم و یا رهاشون کنیم تهیه نشده بلکه به سببِ درنظر گرفتن احتمال اشتباه و خطا در اندیشه .